Zorg en behandeling buiten het ziekenhuis

Als u in het UMC Utrecht wordt behandeld, kan het zijn dat u na uw ziekenhuisopname nog zorg nodig heeft. Soms vindt (een deel van) de behandeling thuis plaats. Uw behandelaar of verpleegkundige bespreekt dit met u en/of uw familie en schakelt daarna een transferverpleegkundige in.

De transferverpleegkundige neemt contact op met u en/of uw contactpersoon, telefonisch of tijdens uw opname op de verpleegafdeling. Samen bespreekt u welke zorg nodig is, en wat mogelijk is. Als de zorg beschikbaar is, regelt de transferverpleegkundige dit voor u. De zorg kan thuis zijn of in een andere zorginstelling, zoals een verpleeghuis.

Onder zorg verstaan we bijvoorbeeld wijkverpleging en (kortdurend) verblijf in een zorginstelling. Huishoudelijke hulp valt hier niet onder. Verderop op deze pagina leest u hoe u huishoudelijke hulp kunt regelen en wie u daarbij kan helpen. 

Als u wordt opgenomen in het ziekenhuis, is het belangrijk dat u zich goed  voorbereidt. Bij deze voorbereiding hoort ook de periode na de ziekenhuisopname. U kunt vaak al vooraf veel regelen, zodat u na de opname voldoende ondersteuning heeft.

Denk hierbij aan: 

• Wie uw boodschappen kan doen of voor u kan koken.
• Wie u kan helpen met het aan- en uittrekken van steunkousen, als u dit tijdelijk niet zelf kunt. 
• Welke hulpmiddelen u mogelijk nodig heeft.  
• Welke professionele zorg nodig is. U kunt dit bespreken met uw behandelaar op de polikliniek.

Wilt u hierover overleggen? Dan kunt u contact opnemen met een transferverpleegkundige van het UMC Utrecht en uw vragen telefonisch stellen. Houd er rekening mee dat professionele zorg thuis meestal pas na uw behandeling kan worden geregeld, wanneer duidelijk is welke zorg u nodig heeft.

Door u vooraf goed te (laten) informeren, voorkomt u verrassingen.

Wanneer uw minderjarige kind in het ziekenhuis wordt opgenomen en na de opname zorg nodig heeft, wordt vanuit het WKZ of het PMC een kindertransferverpleegkundige betrokken. Deze gaat met u en uw kind in gesprek om te bespreken welke zorg nodig is.

De kindertransferverpleegkundige helpt onder andere bij: het aanvragen van hulpmiddelen, het regelen van thuiszorg, het adviseren over passende zorginstellingen en het afstemmen van de zorg met alle betrokkene zorgverleners.

Ook kan de kindertransferverpleegkundige een indicatie aanvragen of u daarbij helpen. Hiervoor wordt informatie opgevraagd bij de betrokken zorgverleners zoals artsen, verpleegkundigen, maatschappelijk werk, fysiotherapie en andere specialisten.

Zie ook de folder 'Hoe regel ik zorg voor mijn kind' van het WKZ.

Soms heeft u na uw ziekenhuisopname of voor de behandeling van het ziekenhuis zorg nodig. Bijvoorbeeld met wassen, aankleden of douchen. Het kan ook zijn dat u verpleegkundige zorg nodig heeft zoals het geven van injecties, wondverzorging of het zwachtelen van uw benen. Of er is gespecialiseerde verpleging thuis nodig. Denk hierbij aan het thuis krijgen van antibiotica via een infuus of het afkoppelen van chemotherapie.

De zorg die u nodig heeft, kan soms worden gegeven door uw partner of iemand anders uit uw omgeving. Is dit niet mogelijk, dan kan de transferverpleegkundige wijkverpleging voor u aanvragen. Als deze zorg beschikbaar is, maakt de wijkverpleging samen met u een zorgplan en verleent de zorg bij u thuis.

Wijkverpleging wordt vergoed vanuit het basispakket van uw zorgverzekering. Krijgt u zorg van een zorgverlener die een contract heeft met uw zorgverzekering? Dan betaalt u geen eigen bijdrage. Voor wijkverpleging geldt ook geen eigen risico.

Er zijn verschillende vormen van tijdelijk verblijf mogelijk. Hieronder zijn deze toegelicht.

Eerstelijns verblijf: 

Eerstelijns verblijf (ELV) is bedoeld voor patiënten die niet planbare zorg nodig hebben en tijdelijk niet thuis kunnen wonen. Er is geen intensieve revalidatie nodig. Wel wordt verwacht dat u binnen enkele dagen tot weken weer naar huis kunt. Een ELV duurt maximaal 12 weken.

De transferverpleegkundige kan u vertellen of ELV in uw situatie mogelijk is en regelt, indien van toepassing, de aanvraag. Na  akkoord  van de ELV-instelling kunt u worden overgeplaatst. De wachttijd  kan verschillen. Tot de overplaatsing blijft u opgenomen in het ziekenhuis.

ELV wordt vergoed door de zorgverzekeraar. Heeft u een WLZ- indicatie? Dan kunt u geen gebruikmaken van een ELV, ook als u thuis woont. Het is daarom belangrijk dit altijd te melden aan uw behandelaar of transferverpleegkundige.

Geriatrische revalidatie: 

Geriatrische revalidatie (GRZ) is revalidatie voor kwetsbare ouderen van 65 jaar en ouder. Deze zorg is bedoeld voor patiënten die na een ziekenhuisopname meerdere vormen van zorg nodig hebben.  Tijdens de ziekenhuisopname wordt bekeken of GRZ voor u geschikt is. Dit gebeurt in overleg tussen de transferverpleegkundige en het medisch team. Hierbij zijn bijvoorbeeld de verpleegkundige van de afdeling, de behandelend arts en de fysiotherapeut betrokken. 

De transferverpleegkundige regelt de aanvraag voor uw GRZ-opname. De aanmelding wordt beoordeeld door de instelling die de GRZ aanbiedt. Zij kijken of uw zorgvraag passend is en of zij ruimte hebben voor de zorgvraag. Als de aanvraag wordt goedgekeurd, krijgt u daarna een opnamedatum. Tot de overplaatsing blijft u opgenomen in het ziekenhuis.  

Het doel van een GRZ-opname is herstel en het verbeteren van uw functioneren. Zo kunt u na de opname weer zo zelfstandig mogelijk thuis wonen. Tijdens de GRZ is de specialist ouderengeneeskunde verantwoordelijk voor de zorg. Wanneer verblijf niet meer nodig is kan de GRZ eventueel voortgezet worden bij u thuis. 

GRZ kan vanuit de Zorgverzekeringswet (ZVW) worden vergoed. In sommige situaties wordt GRZ vergoed vanuit de Wet Langdurige Zorg (WLZ).

Hospice: 

Wanneer er geen behandeling meer mogelijk is en u in de laatste levensfase bent, kan het zijn dat zorg thuis niet meer lukt. In deze situatie kunt u zorg ontvangen in een hospice of op een afdeling voor palliatieve zorg in een verpleeghuis.

De transferverpleegkundige kan u informeren over de mogelijkheden en eventuele kosten. In overleg met u kan de transferverpleegkundige ook de  aanmelding regelen.

Zorghotel

Zie de volgende vraag voor meer informatie.

In een zorghotel kunt u zorg krijgen als de stap van ziekenhuis naar huis voor u te groot voelt. Er is dan geen indicatie  voor verblijf in een zorginstelling. Wilt u in een zorghotel verblijven? Dan regelt u dit zelf.

Het is belangrijk om te weten dat een verblijf in een zorghotel kosten met zich meebrengt. Meestal betaalt u deze kosten zelf. Vraag bij uw zorgverzekeraar of u een vergoeding krijgt, bijvoorbeeld via een aanvullende verzekering.

Let op: een zorghotel is niet hetzelfde als een eerstelijns verblijf (ELV) waarbij wel sprake is van een vergoeding vanuit de zorgverzekeraar. Dit heeft te maken met de indicatie die wel of niet gesteld wordt.

Op de website van de Rijksoverheid vindt u meer informatie over zorghotels. 

Wanneer u door ziekte, een handicap of ouderdom niet meer zelfstandig kunt wonen, zijn er mogelijkheden om te wonen in een zorginstelling. Hiervoor heeft u een indicatie voor de Wet Langdurige Zorg (WLZ) van het CIZ nodig. U vraagt deze indicatie samen met uw wijkverpleegkundige en/of de huisarts aan.

Soms blijkt tijdens een ziekenhuisopname dat uw situatie door uw ziekte is verslechterd. Het kan zijn dat u na ontslag uit het ziekenhuis niet meer zelfstandig thuis kunt wonen. Ook niet na een periode van revalidatie of een tijdelijke opname.

Uw behandelaar bespreekt dit met u en vraagt de transferverpleegkundige om uw situatie in kaart te brengen. De transferverpleegkundige gaat vervolgens met u en/of uw naasten in gesprek over de mogelijkheden. Zij kan u vertellen of er in uw situatie een WLZ-indicatie kan worden aangevraagd vanuit het ziekenhuis en welke stappen daarbij horen.

Wanneer u zorg ontvangt via de WLZ, betaalt u een eigen bijdrage. Hoe hoog uw eigen bijdrage is, kunt u berekenen met de rekentool van het CAK.

Meer informatie over de Wet Langdurige Zorg vindt u op de website van de Rijksoverheid.  

Leveringsvormen (instelling, vpt, mpt en pgb) (Wlz) | Zorginstituut Nederland.

Als u na uw ziekenhuisopname thuis hulpmiddelen nodig heeft, schakelt de verpleegkundige van de afdeling de transferverpleegkundige in. Deze bespreekt met u welke hulpmiddelen nodig zijn en zorgt dat ze worden bezorgd op het adres waar u na de ziekenhuisopname verblijft. 

Verblijft u na ontslag op ander adres dan in uw dossier staat? Geef dit dan door.

Goed om te weten: 

• Hulpmiddelen kunt u lenen, huren of kopen bij een thuiszorgwinkel of via een online aanbieder.  
• Hulpmiddelen die u leent, worden meestal 26 weken vergoed door uw zorgverzekeraar.  
• Heeft u de hulpmiddelen langer dan 26 weken nodig? Dan kunt u dit regelen via het WMO-loket van uw gemeente. 
• Eenvoudige loophulpmiddelen, zoals een rollator, krukken of een looprek, vallen niet onder het basispakket van de zorgverzekering. U kunt deze hulpmiddelen zelf kopen of huren. Het is ook mogelijk dat uw zorgverzekeraar deze hulpmiddelen heeft opgenomen in een aanvullende verzekering. Dit kunt u navragen bij uw zorgverzekeraar.

Wilt u weten wat voor hulpmiddelen er allemaal zijn? In de Vilans Hulpmiddelenwijzer vindt u hulpmiddelen voor allerlei dagelijkse activiteiten.

U bent zelf, samen met uw naasten, verantwoordelijk voor het regelen van vervoer van en naar het ziekenhuis. Dit geldt ook als u wordt overgeplaatst naar een andere zorglocatie.

Gaat u na de ziekenhuisopname naar een tijdelijk verblijf? Dan wordt niet automatisch een ambulance geregeld. Ambulancevervoer is alleen mogelijk bij een medische indicatie en wordt dan vergoed door uw zorgverzekeraar. Is er geen medische indicatie, dan regelt u samen met uw naasten zelf het vervoer.

Lukt het niet om vervoer te regelen? Dan kan de verpleegkundige van de afdeling u helpen bij het reserveren van een (rolstoel) taxi. De kosten voor het gebruik hiervan betaalt u zelf.

U kunt zelf bij uw zorgverzekeraar informeren over vergoedingen voor vervoer naar het  ziekenhuis of een andere zorginstelling.

Kunt u thuis niet zelf het huishouden doen en heeft u geen partner of naaste die kan helpen? Dan kunt u mogelijk huishoudelijke hulp krijgen. U vraagt deze hulp zelf aan bij het WMO-loket van uw gemeente.

Voor huishoudelijke hulp betaalt u een vast bedrag per 4 weken. Dit bedrag wordt elk jaar vastgesteld, en zo nodig bijgesteld, door het CAK. Op de website van het CAK vindt u meer informatie en een rekentool.

Medisch Maatschappelijk Werk kan u helpen met uw aanvraag bij de WMO. 

Personenalarmering is bedoeld voor het doen van een noodoproep als u thuis valt of zich ineens niet goed voelt. U drukt dan op de alarmknop die u aan een ketting om uw hals draagt of aan een armband om uw pols.

Na de melding kan de hulp op twee manieren worden geregeld: 

• Met professionele opvolging: Er gaat een melding naar uw zorgverlener. Deze zorgverlener moet altijd uw woning binnen kunnen. Daarom is het belangrijk dat er een sleutelkluis bij uw woning is.  
• Met sociale opvolging: U kiest zelf een contactpersoon die wordt gebeld als u alarmeert. Dit kan bijvoorbeeld een familielid, buurvrouw/buurman of vriend/vriendin zijn. Ook in dit geval is het belangrijk dat deze persoon toegang heeft tot uw woning.

Voor personenalarmering met professionele opvolging is het nodig dat u thuiszorg ontvangt van een thuiszorgorganisatie die personenalarmering aanbiedt.

Het is goed om te weten dat er kosten zijn verbonden aan personenalarmering. U betaalt meestal eenmalig voor de apparatuur en daarnaast  maandelijkse kosten. Op de website van de Rijksoverheid vindt u meer informatie  over de kosten en over mogelijke vergoedingen via uw zorgverzekeraar.