Patiëntuitkomsten laten zien wat wijkverpleging oplevert voor cliënten

In januari 2026 start Jessica Veldhuizen als fellow in het landelijke programma Leadership & Mentoring in Nursing Research (LMNR). Wie met haar spreekt, merkt al snel dat haar drijfveer verder gaat dan onderzoek alleen. Ze wil zichtbaar maken wat wijkverpleegkundigen dagelijks betekenen voor cliënten.

“Wijkverpleging is ontzettend waardevol, maar we laten dat nog te weinig zien. Met de juiste inzichten kunnen we niet alleen beter onderbouwen wat we doen, maar ook leren en verbeteren.”

Na haar opleiding tot verpleegkundige en studie verplegingswetenschap ontdekte Jessica tijdens haar afstudeeronderzoek haar passie voor onderzoek. Die interesse groeide uit tot een promotietraject, dat ze in 2024 afrondde, gericht op patiëntuitkomsten in de wijkverpleging. Sindsdien werkt ze op het snijvlak van onderzoek, onderwijs en praktijk. Met één helder doel: het versterken van de wijkverpleging.

Van meten naar verbeteren

In haar werk staat een fundamentele vraag centraal: hoe zorg je dat data in de zorg niet alleen wordt verzameld, maar ook echt iets oplevert?

“In het begin van mijn promotie wilden we de effectiviteit van wijkverpleging onderzoeken. Maar al snel kwamen we erachter: dan moet je eerst weten wát belangrijke uitkomsten zijn voor cliënten, en hoe je die kunt gebruiken.”

Die verschuiving bracht haar onderzoek van meten naar verbeteren. Niet alleen het vaststellen van patiëntuitkomsten staat centraal, maar juist het actief gebruiken ervan in de dagelijkse zorgpraktijk. Waar data vaak wordt ervaren als registratielast, laat Jessica zien hoe diezelfde data richting kan geven aan betere zorg.

Haar focus ligt op een lerend zorgsysteem, waarin zorgprofessionals continu inzicht krijgen in de uitkomsten van hun zorg en daarvan leren. “Het gaat er niet om dát je iets vastlegt, maar wat je ermee doet. Als data je helpt om betere keuzes te maken in de zorg voor een cliënt, dán krijgt het betekenis.”

Via patiëntuitkomsten wordt zichtbaar wat wijkverpleging oplevert voor cliënten. Denk aan zelfstandigheid, minder klachten of het behalen van persoonlijke doelen. “Daarmee kun je laten zien wat je als verpleegkundige echt betekent in het leven van mensen.”

Dicht op de praktijk

Wat Jessica typeert, is haar sterke verbinding met de praktijk. In haar rol als ‘academische linking pin’ werkt ze direct samen met zorgorganisaties in de wijkverpleging. Daar ziet ze van dichtbij waar kansen liggen, en waar het beter kan. “De praktijk is altijd mijn vertrekpunt. Daar gebeurt het, daar moet het werken.”

Ze betrekt daarbij actief studenten, die meewerken aan innovatievragen uit de praktijk. Zo ontstaat er een directe koppeling tussen onderzoek, onderwijs en zorgverlening.

Een concreet voorbeeld is een project rondom het gebruik van een medicijndispenser in de wijkverpleging. Studenten onderzochten bij welke client dit hulpmiddel goed ingezet kan worden en verzamelden ervaringen en data uit de praktijk.

“Soms denken verpleegkundigen vooraf: dit gaat niet werken bij deze cliënt. Maar als je het toch probeert en kijkt naar wat er gebeurt, zie je dat er vaak meer mogelijk is dan gedacht.”

Door die combinatie van praktijkervaring en data ontstaan nieuwe inzichten. Dat helpt teams om bewuster keuzes te maken en zorg anders in te richten, zonder dat het ten koste gaat van wat voor de cliënt belangrijk is.

Groeien in leiderschap

Voor Jessica betekent leiderschap vooral: anderen in staat stellen om beter te worden in hun vak. Niet door zelf op de voorgrond te staan, maar door te verbinden en ontwikkeling mogelijk te maken. “Het gaat erom dat je mensen meeneemt en samen stappen zet.”

Na haar promotie merkte ze dat haar volgende stap niet alleen lag in onderzoek doen, maar in het vergroten van impact. Ze wil haar werk zo positioneren dat het daadwerkelijk bijdraagt aan verandering in de praktijk. “Ik wil leren hoe je een onderzoekslijn verder opbouwt en hoe je daarin samenwerkt met anderen, ook buiten je directe omgeving.”

Binnen LMNR richt ze zich daarom op het versterken van haar strategisch handelen en het uitbreiden van haar netwerk. “Ik werk al veel samen, maar ik wil leren hoe je nieuwe samenwerkingen opzet en hoe je die verder brengt. Ook op nationaal en internationaal niveau.” De mentoring helpt haar om daarbij stil te staan en gerichter keuzes te maken. “Door de vragen die je krijgt, ga je bewuster nadenken over waar je naartoe wilt en wat daarvoor nodig is.”

Blik vooruit

Over twee jaar hoopt Jessica vooral één ding bereikt te hebben: zichtbare impact. “Ik wil dat mijn onderzoek echt wordt gebruikt. Dat zorgprofessionals er iets aan hebben in hun dagelijkse werk.”

Daarnaast wil ze zich verder hebben ontwikkeld als expert op het gebied van patiëntuitkomsten en een sterker (inter)nationaal netwerk hebben opgebouwd. Haar ambitie blijft gericht op het versterken van de wijkverpleging. “We mogen veel meer laten zien wat we doen en wat dat oplevert voor cliënten. Als we dat beter zichtbaar maken, kunnen we ook gerichter verbeteren.”